Juízes 11 — texto original interlinear
Ranking dos alunos
Juízes 11 interlinear
Leia o texto original em hebraico, acompanhe a transliteração e compare com a tradução em português.
-
1
Hebraico
וְיִפְתָּח הַגִּלְעָדִי הָיָה גִּבּוֹר חַיִל וְהוּא בֶּן אִשָּׁה זוֹנָה וַיּוֹלֶד גִּלְעָד אֶת יִפְתָּח
Transliteraçãovəyiftāḥ hagilʿādiy hāyāh gibōr ḥayil vəhūʾ ben ʾišāh zōnāh vayōled gilʿād ʾeṯ yiftāḥ
PortuguêsEra, pois, Iyftah, o gileadita, varão de grande valentia, ainda que filho de uma meretriz; e Gileade era-lhe o pai.
-
2
Hebraico
וַתֵּלֶד אֵשֶׁת גִּלְעָד לוֹ בָּנִים וַיִּגְדְּלוּ בְנֵי הָאִשָּׁה וַיְגָרְשׁוּ אֶת יִפְתָּח וַיֹּאמְרוּ לוֹ לֹא תִנְחַל בְּבֵית אָבִינוּ כִּי בֶּן אִשָּׁה אַחֶרֶת אָתָּה
Transliteraçãovatēled ʾēšeṯ gilʿād lō bāniym vayigdlū vənēy hāʾišāh vaygārəšū ʾeṯ yiftāḥ vayōʾmrū lō lōʾ ṯinḥal bəvēyṯ ʾāviynū kiy ben ʾišāh ʾaḥereṯ ʾātāh
PortuguêsTambém a esposa de Gileade lhe concedeu filhos; e, quando os filhos desta já se haviam tornado adultos, expulsaram a Iyftah, dizendo-lhe: Não haverás de herdar na casa de nosso pai, porquanto és filho de outra mulher.
-
3
Hebraico
וַיִּבְרַח יִפְתָּח מִפְּנֵי אֶחָיו וַיֵּשֶׁב בְּאֶרֶץ טוֹב וַיִּתְלַקְּטוּ אֶל יִפְתָּח אֲנָשִׁים רֵיקִים וַיֵּצְאוּ עִמּוֹ
Transliteraçãovayivraḥ yiftāḥ mipnēy ʾeḥāyv vayēšev bəʾereṣ ṭōv vayiṯlaqəṭū ʾel yiftāḥ ʾănāšiym rēyqiym vayēṣəʾū ʿimō
PortuguêsEntão, Iyftah, fugindo da presença de seus irmãos, estabeleceu morada na terra de Tobe; e homens de índole vil ajuntaram-se a ele, e com ele se aventuravam.
-
4
Hebraico
וַיְהִי מִיָּמִים וַיִּלָּחֲמוּ בְנֵי עַמּוֹן עִם יִשְׂרָאֵל
Transliteraçãovayhiy miyāmiym vayilāḥămū vənēy ʿamōn ʿim yiśrāʾēl
PortuguêsTranscorrido algum tempo, os amonitas moveram guerra contra Yisrael.
-
5
Hebraico
וַיְהִי כַּאֲשֶׁר נִלְחֲמוּ בְנֵי עַמּוֹן עִם יִשְׂרָאֵל וַיֵּלְכוּ זִקְנֵי גִלְעָד לָקַחַת אֶת יִפְתָּח מֵאֶרֶץ טוֹב
Transliteraçãovayhiy kaʾăšer nilḥămū vənēy ʿamōn ʿim yiśrāʾēl vayēləḵū ziqnēy gilʿād lāqaḥaṯ ʾeṯ yiftāḥ mēʾereṣ ṭōv
PortuguêsE, enquanto se achavam em combate contra Yisrael, os anciãos de Gileade partiram para buscar Iyftah na terra de Tobe.
-
6
Hebraico
וַיֹּאמְרוּ לְיִפְתָּח לְכָה וְהָיִיתָה לָּנוּ לְקָצִין וְנִלָּחֲמָה בִּבְנֵי עַמּוֹן
Transliteraçãovayōʾmrū ləyiftāḥ ləḵāh vəhāyiyṯāh lānū ləqāṣiyn vənilāḥămāh bivnēy ʿamōn
PortuguêsE disseram-lhe: Vinde, sê tu o nosso chefe, para que combatamos os amonitas.
-
7
Hebraico
וַיֹּאמֶר יִפְתָּח לְזִקְנֵי גִלְעָד הֲלֹא אַתֶּם שְׂנֵאתֶם אוֹתִי וַתְּגָרְשׁוּנִי מִבֵּית אָבִי וּמַדּוּעַ בָּאתֶם אֵלַי עַתָּה כַּאֲשֶׁר צַר לָכֶם
Transliteraçãovayōʾmer yiftāḥ ləziqnēy gilʿād hălōʾ ʾatem śənēʾṯem ʾōṯiy vatgārəšūniy mibēyṯ ʾāviy ūmadūaʿ bāʾṯem ʾēlay ʿatāh kaʾăšer ṣar lāḵem
PortuguêsIyftah, todavia, inquiriu aos anciãos de Gileade: Porventura não me execrastes vós, e não me expelistes da casa de meu pai? Por que motivo, pois, agora a mim recorreis, estando vós em aflição?
-
8
Hebraico
וַיֹּאמְרוּ זִקְנֵי גִלְעָד אֶל יִפְתָּח לָכֵן עַתָּה שַׁבְנוּ אֵלֶיךָ וְהָלַכְתָּ עִמָּנוּ וְנִלְחַמְתָּ בִּבְנֵי עַמּוֹן וְהָיִיתָ לָּנוּ לְרֹאשׁ לְכֹל יֹשְׁבֵי גִלְעָד
Transliteraçãovayōʾmrū ziqnēy gilʿād ʾel yiftāḥ lāḵēn ʿatāh šavnū ʾēleyḵā vəhālaḵtā ʿimānū vənilḥamtā bivnēy ʿamōn vəhāyiyṯā lānū lərōʾš ləḵōl yōšəvēy gilʿād
PortuguêsResponderam-lhe os anciãos de Gileade: É por esta causa que a ti volvemos agora, para que conosco caminhes, e contra os amonitas pelejes, e nos sejas por guia sobre todos os que habitam em Gileade.
-
9
Hebraico
וַיֹּאמֶר יִפְתָּח אֶל זִקְנֵי גִלְעָד אִם מְשִׁיבִים אַתֶּם אוֹתִי לְהִלָּחֵם בִּבְנֵי עַמּוֹן וְנָתַן יְהוָה אוֹתָם לְפָנָי אָנֹכִי אֶהְיֶה לָכֶם לְרֹאשׁ
Transliteraçãovayōʾmer yiftāḥ ʾel ziqnēy gilʿād ʾim məšiyviym ʾatem ʾōṯiy ləhilāḥēm bivnēy ʿamōn vənāṯan haShem ʾōṯām ləfānāy ʾānōḵiy ʾehyeh lāḵem lərōʾš
PortuguêsEntão, Iyftah dirigiu-se aos anciãos de Gileade, dizendo: Se me fizerdes retornar para lutar contra os amonitas, e se HaShem os entregar em minhas mãos, sereis vós testemunhas de que serei eu o vosso chefe.
-
10
Hebraico
וַיֹּאמְרוּ זִקְנֵי גִלְעָד אֶל יִפְתָּח יְהוָה יִהְיֶה שֹׁמֵעַ בֵּינוֹתֵינוּ אִם לֹא כִדְבָרְךָ כֵּן נַעֲשֶׂה
Transliteraçãovayōʾmrū ziqnēy gilʿād ʾel yiftāḥ haShem yihyeh šōmēaʿ bēynōṯēynū ʾim lōʾ ḵidvārəḵā kēn naʿăśeh
PortuguêsResponderam os anciãos de Gileade a Iyftah: HaShem seja testemunha entre nós de que cumpriremos conforme a tua palavra.
-
11
Hebraico
וַיֵּלֶךְ יִפְתָּח עִם זִקְנֵי גִלְעָד וַיָּשִׂימוּ הָעָם אוֹתוֹ עֲלֵיהֶם לְרֹאשׁ וּלְקָצִין וַיְדַבֵּר יִפְתָּח אֶת כָּל דְּבָרָיו לִפְנֵי יְהוָה בַּמִּצְפָּה
Transliteraçãovayēleḵ yiftāḥ ʿim ziqnēy gilʿād vayāśiymū hāʿām ʾōṯō ʿălēyhem lərōʾš ūlqāṣiyn vaydabēr yiftāḥ ʾeṯ kol dəvārāyv lifnēy haShem bamiṣpāh
PortuguêsAssim, Iyftah partiu com os anciãos de Gileade, e o povo o constituiu como líder e chefe sobre si; e Iyftah proferiu todas as suas palavras perante HaShem, em Mizpá.
-
12
Hebraico
וַיִּשְׁלַח יִפְתָּח מַלְאָכִים אֶל מֶלֶךְ בְּנֵי עַמּוֹן לֵאמֹר מַה לִּי וָלָךְ כִּי בָאתָ אֵלַי לְהִלָּחֵם בְּאַרְצִי
Transliteraçãovayišlaḥ yiftāḥ malʾāḵiym ʾel meleḵ bənēy ʿamōn lēʾmōr mah liy vālāḵə kiy vāʾṯā ʾēlay ləhilāḥēm bəʾarṣiy
PortuguêsApós isso, Iyftah enviou mensageiros ao soberano dos amonitas, para que lhe dissessem: Que contenda há entre mim e vós, que vos haveis acercado de mim para combater contra a minha terra?
-
13
Hebraico
וַיֹּאמֶר מֶלֶךְ בְּנֵי עַמּוֹן אֶל מַלְאֲכֵי יִפְתָּח כִּי לָקַח יִשְׂרָאֵל אֶת אַרְצִי בַּעֲלוֹתוֹ מִמִּצְרַיִם מֵאַרְנוֹן וְעַד הַיַּבֹּק וְעַד הַיַּרְדֵּן וְעַתָּה הָשִׁיבָה אֶתְהֶן בְּשָׁלוֹם
Transliteraçãovayōʾmer meleḵ bənēy ʿamōn ʾel malʾăḵēy yiftāḥ kiy lāqaḥ yiśrāʾēl ʾeṯ ʾarṣiy baʿălōṯō mimiṣrayim mēʾarnōn vəʿad hayabōq vəʿad hayardēn vəʿatāh hāšiyvāh ʾeṯhen bəšālōm
PortuguêsRespondeu o soberano dos amonitas aos emissários de Iyftah: É porquanto Yisrael, ao ascender do Egito, apoderou-se de minha terra, desde o Arnom até o Yabok e o Yordan; restituí-me, pois, agora, essas terras em paz.
-
14
Hebraico
וַיּוֹסֶף עוֹד יִפְתָּח וַיִּשְׁלַח מַלְאָכִים אֶל מֶלֶךְ בְּנֵי עַמּוֹן
Transliteraçãovayōsef ʿōd yiftāḥ vayišlaḥ malʾāḵiym ʾel meleḵ bənēy ʿamōn
PortuguêsIyftah, todavia, houve por bem enviar novamente mensageiros ao soberano dos amonitas,
-
15
Hebraico
וַיֹּאמֶר לוֹ כֹּה אָמַר יִפְתָּח לֹא לָקַח יִשְׂרָאֵל אֶת אֶרֶץ מוֹאָב וְאֶת אֶרֶץ בְּנֵי עַמּוֹן
Transliteraçãovayōʾmer lō kōh ʾāmar yiftāḥ lōʾ lāqaḥ yiśrāʾēl ʾeṯ ʾereṣ mōʾāv vəʾeṯ ʾereṣ bənēy ʿamōn
PortuguêsDisse-lhe, pois: Assim declara Iyftah: Não tomou Yisrael a terra de Moav, nem a terra dos amonitas;
-
16
Hebraico
כִּי בַּעֲלוֹתָם מִמִּצְרָיִם וַיֵּלֶךְ יִשְׂרָאֵל בַּמִּדְבָּר עַד יַם סוּף וַיָּבֹא קָדֵשָׁה
Transliteraçãokiy baʿălōṯām mimiṣrāyim vayēleḵ yiśrāʾēl bamidbār ʿad yam sūf vayāvōʾ qādēšāh
PortuguêsPorém, quando Yisrael ascendeu do Egito, peregrinou pelo deserto até o Mar Vermelho e, por fim, alcançou Cades.
-
17
Hebraico
וַיִּשְׁלַח יִשְׂרָאֵל מַלְאָכִים אֶל מֶלֶךְ אֱדוֹם לֵאמֹר אֶעְבְּרָה נָּא בְאַרְצֶךָ וְלֹא שָׁמַע מֶלֶךְ אֱדוֹם וְגַם אֶל מֶלֶךְ מוֹאָב שָׁלַח וְלֹא אָבָה וַיֵּשֶׁב יִשְׂרָאֵל בְּקָדֵשׁ
Transliteraçãovayišlaḥ yiśrāʾēl malʾāḵiym ʾel meleḵ ʾĕdōm lēʾmōr ʾeʿbrāh nāʾ vəʾarṣeḵā vəlōʾ šāmaʿ meleḵ ʾĕdōm vəgam ʾel meleḵ mōʾāv šālaḥ vəlōʾ ʾāvāh vayēšev yiśrāʾēl bəqādēš
PortuguêsDali enviou mensageiros ao soberano de Edom, a fim de lhe transmitir: Rogo-vos que me permitais atravessar vossa terra. Contudo, o soberano de Edom não lhe concedeu atenção. Em seguida, dirigiu mensageiros ao soberano de Moav, o qual igualmente não aquiesceu; e, assim, Yisrael permaneceu em Cades.
-
18
Hebraico
וַיֵּלֶךְ בַּמִּדְבָּר וַיָּסָב אֶת אֶרֶץ אֱדוֹם וְאֶת אֶרֶץ מוֹאָב וַיָּבֹא מִמִּזְרַח שֶׁמֶשׁ לְאֶרֶץ מוֹאָב וַיַּחֲנוּן בְּעֵבֶר אַרְנוֹן וְלֹא בָאוּ בִּגְבוּל מוֹאָב כִּי אַרְנוֹן גְּבוּל מוֹאָב
Transliteraçãovayēleḵ bamidbār vayāsāv ʾeṯ ʾereṣ ʾĕdōm vəʾeṯ ʾereṣ mōʾāv vayāvōʾ mimizraḥ šemeš ləʾereṣ mōʾāv vayaḥănūn bəʿēver ʾarnōn vəlōʾ vāʾū bigvūl mōʾāv kiy ʾarnōn gəvūl mōʾāv
PortuguêsApós isso, peregrinou pelo deserto e circundou a terra de Edom e a terra de Moav, vindo pelo lado oriental da terra de Moav, e acampou além do Arnom; todavia, não adentrou o território de Moav, pois o Arnom era o limite de Moav.
-
19
Hebraico
וַיִּשְׁלַח יִשְׂרָאֵל מַלְאָכִים אֶל סִיחוֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן וַיֹּאמֶר לוֹ יִשְׂרָאֵל נַעְבְּרָה נָּא בְאַרְצְךָ עַד מְקוֹמִי
Transliteraçãovayišlaḥ yiśrāʾēl malʾāḵiym ʾel siyḥōn meleḵ hāʾĕmōriy meleḵ ḥešbōn vayōʾmer lō yiśrāʾēl naʿbrāh nāʾ vəʾarṣḵā ʿad məqōmiy
PortuguêsE Yisrael enviou mensageiros a Siom, soberano dos amorreus, senhor de Hesbom, e assim lhe falou: Rogo-vos que nos permitais atravessar vossa terra, até alcançarmos o nosso destino.
-
20
Hebraico
וְלֹא הֶאֱמִין סִיחוֹן אֶת יִשְׂרָאֵל עֲבֹר בִּגְבֻלוֹ וַיֶּאֱסֹף סִיחוֹן אֶת כָּל עַמּוֹ וַיַּחֲנוּ בְּיָהְצָה וַיִּלָּחֶם עִם יִשְׂרָאֵל
Transliteraçãovəlōʾ heʾĕmiyn siyḥōn ʾeṯ yiśrāʾēl ʿăvōr bigvūlō vayeʾĕsōf siyḥōn ʾeṯ kol ʿamō vayaḥănū bəyāhəṣāh vayilāḥem ʿim yiśrāʾēl
PortuguêsSiom, todavia, não se dignou a confiar em Yisrael para permitir-lhe a passagem por seu território; antes, reunindo todo o seu povo, acampou em Yaza e moveu combate contra Yisrael.
-
21
Hebraico
וַיִּתֵּן יְהוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל אֶת סִיחוֹן וְאֶת כָּל עַמּוֹ בְּיַד יִשְׂרָאֵל וַיַּכּוּם וַיִּירַשׁ יִשְׂרָאֵל אֵת כָּל אֶרֶץ הָאֱמֹרִי יוֹשֵׁב הָאָרֶץ הַהִיא
Transliteraçãovayitēn haShem ʾĕlōhēy yiśrāʾēl ʾeṯ siyḥōn vəʾeṯ kol ʿamō bəyad yiśrāʾēl vayakūm vayiyraš yiśrāʾēl ʾēṯ kol ʾereṣ hāʾĕmōriy yōšēv hāʾāreṣ hahiyʾ
PortuguêsE HaShem Elohim de Yisrael entregou Siom, com todo o seu povo, nas mãos de Yisrael, que os feriu e se apossou de toda a terra dos amorreus, os quais habitavam naquela região.
-
22
Hebraico
וַיִּירְשׁוּ אֵת כָּל גְּבוּל הָאֱמֹרִי מֵאַרְנוֹן וְעַד הַיַּבֹּק וּמִן הַמִּדְבָּר וְעַד הַיַּרְדֵּן
Transliteraçãovayiyršū ʾēṯ kol gəvūl hāʾĕmōriy mēʾarnōn vəʿad hayabōq ūmin hamidbār vəʿad hayardēn
PortuguêsTomou posse de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Yabok, e desde o deserto até o Yordan.
-
23
Hebraico
וְעַתָּה יְהוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל הוֹרִישׁ אֶת הָאֱמֹרִי מִפְּנֵי עַמּוֹ יִשְׂרָאֵל וְאַתָּה תִּירָשֶׁנּוּ
Transliteraçãovəʿatāh haShem ʾĕlōhēy yiśrāʾēl hōriyš ʾeṯ hāʾĕmōriy mipnēy ʿamō yiśrāʾēl vəʾatāh tiyrāšenū
PortuguêsAssim, HaShem Elohim de Yisrael despojou os amorreus de diante do seu povo de Yisrael; e haverias tu de possuir esse território?
-
24
Hebraico
הֲלֹא אֵת אֲשֶׁר יוֹרִישְׁךָ כְּמוֹשׁ אֱלֹהֶיךָ אוֹתוֹ תִירָשׁ וְאֵת כָּל אֲשֶׁר הוֹרִישׁ יְהוָה אֱלֹהֵינוּ מִפָּנֵינוּ אוֹתוֹ נִירָשׁ
Transliteraçãohălōʾ ʾēṯ ʾăšer yōriyšḵā kəmōš ʾĕlōheyḵā ʾōṯō ṯiyrāš vəʾēṯ kol ʾăšer hōriyš haShem ʾĕlōhēynū mipānēynū ʾōṯō niyrāš
PortuguêsNão possuiríeis vós o território daquele que Quemós, teu elohim, desapossasse perante ti? Assim, haveremos de possuir nós o território de todos quantos HaShem, nosso ELOHIM, desapossar de diante de nós.
-
25
Hebraico
וְעַתָּה הֲטוֹב טוֹב אַתָּה מִבָּלָק בֶּן צִפּוֹר מֶלֶךְ מוֹאָב הֲרוֹב רָב עִם יִשְׂרָאֵל אִם נִלְחֹם נִלְחַם בָּם
Transliteraçãovəʿatāh hăṭōv ṭōv ʾatāh mibālāq ben ṣipōr meleḵ mōʾāv hărōv rāv ʿim yiśrāʾēl ʾim nilḥōm nilḥam bām
PortuguêsAgora, julgas ser-vos superior a Balaq, filho de Tsipor, soberano de Moav? Acaso ousou ele, em algum tempo, contender com Yisrael, ou levantar-se em guerra contra este povo?
-
26
Hebraico
בְּשֶׁבֶת יִשְׂרָאֵל בְּחֶשְׁבּוֹן וּבִבְנוֹתֶיהָ וּבְעַרְעוֹר וּבִבְנוֹתֶיהָ וּבְכָל הֶעָרִים אֲשֶׁר עַל יְדֵי אַרְנוֹן שְׁלֹשׁ מֵאוֹת שָׁנָה וּמַדּוּעַ לֹא הִצַּלְתֶּם בָּעֵת הַהִיא
Transliteraçãobəševeṯ yiśrāʾēl bəḥešbōn ūvivnōṯeyhā ūvʿarʿōr ūvivnōṯeyhā ūvḵol heʿāriym ʾăšer ʿal yədēy ʾarnōn šəlōš mēʾōṯ šānāh ūmadūaʿ lōʾ hiṣaltem bāʿēṯ hahiyʾ
PortuguêsEnquanto Yisrael habitou por trezentos anos em Hesbom e nas suas aldeias, em Aroer e nas suas aldeias, bem como em todas as cidades que se encontram ao longo do Arnom, por que motivo não as recuperastes naquele tempo?
-
27
Hebraico
וְאָנֹכִי לֹא חָטָאתִי לָךְ וְאַתָּה עֹשֶׂה אִתִּי רָעָה לְהִלָּחֶם בִּי יִשְׁפֹּט יְהוָה הַשֹּׁפֵט הַיּוֹם בֵּין בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וּבֵין בְּנֵי עַמּוֹן
Transliteraçãovəʾānōḵiy lōʾ ḥāṭāʾṯiy lāḵə vəʾatāh ʿōśeh ʾitiy rāʿāh ləhilāḥem biy yišpōṭ haShem hašōfēṭ hayōm bēyn bənēy yiśrāʾēl ūvēyn bənēy ʿamōn
PortuguêsNão fui eu quem cometeu erro contra vós; sois vós, todavia, que praticais injustiça para comigo, movendo-me guerra. HaShem, que é o supremo juiz, julgue hoje entre os israelitas e os amonitas.
-
28
Hebraico
וְלֹא שָׁמַע מֶלֶךְ בְּנֵי עַמּוֹן אֶל דִּבְרֵי יִפְתָּח אֲשֶׁר שָׁלַח אֵלָיו
Transliteraçãovəlōʾ šāmaʿ meleḵ bənēy ʿamōn ʾel divrēy yiftāḥ ʾăšer šālaḥ ʾēlāyv
PortuguêsContudo, o soberano dos amonitas não prestou atenção à mensagem que Iyftah lhe enviara.
-
29
Hebraico
וַתְּהִי עַל יִפְתָּח רוּחַ יְהוָה וַיַּעֲבֹר אֶת הַגִּלְעָד וְאֶת מְנַשֶּׁה וַיַּעֲבֹר אֶת מִצְפֵּה גִלְעָד וּמִמִּצְפֵּה גִלְעָד עָבַר בְּנֵי עַמּוֹן
Transliteraçãovathiy ʿal yiftāḥ rūaḥ haShem vayaʿăvōr ʾeṯ hagilʿād vəʾeṯ mənašeh vayaʿăvōr ʾeṯ miṣpēh gilʿād ūmimiṣpēh gilʿād ʿāvar bənēy ʿamōn
PortuguêsEntão, o Ruach de HaShem desceu sobre Iyftah, de maneira que ele atravessou Gileade e Manashé, e, alcançando Mizpá de Gileade, dali partiu ao encontro dos amonitas.
-
30
Hebraico
וַיִּדַּר יִפְתָּח נֶדֶר לַיהוָה וַיֹּאמַר אִם נָתוֹן תִּתֵּן אֶת בְּנֵי עַמּוֹן בְּיָדִי
Transliteraçãovayidar yiftāḥ neder lahaShem vayōʾmar ʾim nāṯōn titēn ʾeṯ bənēy ʿamōn bəyādiy
PortuguêsE Iyftah, em solene juramento a HaShem, assim proclamou: Se me entregares nas mãos os amonitas,
-
31
Hebraico
וְהָיָה הַיּוֹצֵא אֲשֶׁר יֵצֵא מִדַּלְתֵי בֵיתִי לִקְרָאתִי בְּשׁוּבִי בְשָׁלוֹם מִבְּנֵי עַמּוֹן וְהָיָה לַיהוָה וְהַעֲלִיתִהוּ עוֹלָה
Transliteraçãovəhāyāh hayōṣēʾ ʾăšer yēṣēʾ midalṯēy vēyṯiy liqrāʾṯiy bəšūviy vəšālōm mibnēy ʿamōn vəhāyāh lahaShem vəhaʿăliyṯihū ʿōlāh
PortuguêsQualquer que, ao deixar as portas de minha morada, vier ao meu encontro, quando eu, triunfante, retornar da contenda contra os amonitas, esse será consagrado a HaShem; e eu o oferecerei em sacrifício de elevação.
-
32
Hebraico
וַיַּעֲבֹר יִפְתָּח אֶל בְּנֵי עַמּוֹן לְהִלָּחֶם בָּם וַיִּתְּנֵם יְהוָה בְּיָדוֹ
Transliteraçãovayaʿăvōr yiftāḥ ʾel bənēy ʿamōn ləhilāḥem bām vayitnēm haShem bəyādō
PortuguêsAssim, Iyftah marchou ao encontro dos amonitas, para com eles pelejar; e HaShem os entregou em suas mãos.
-
33
Hebraico
וַיַּכֵּם מֵעֲרוֹעֵר וְעַד בּוֹאֲךָ מִנִּית עֶשְׂרִים עִיר וְעַד אָבֵל כְּרָמִים מַכָּה גְּדוֹלָה מְאֹד וַיִּכָּנְעוּ בְּנֵי עַמּוֹן מִפְּנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל
Transliteraçãovayakēm mēʿărōʿēr vəʿad bōʾăḵā miniyṯ ʿeśriym ʿiyr vəʿad ʾāvēl kərāmiym makāh gədōlāh məʾōd vayikānəʿū bənēy ʿamōn mipnēy bənēy yiśrāʾēl
PortuguêsE Iyftah os acometeu com grande mortandade, desde Aroer até alcançar Minite, abrangendo vinte cidades, e até Hevel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
-
34
Hebraico
וַיָּבֹא יִפְתָּח הַמִּצְפָּה אֶל בֵּיתוֹ וְהִנֵּה בִתּוֹ יֹצֵאת לִקְרָאתוֹ בְתֻפִּים וּבִמְחֹלוֹת וְרַק הִיא יְחִידָה אֵין לוֹ מִמֶּנּוּ בֵּן אוֹ בַת
Transliteraçãovayāvōʾ yiftāḥ hamiṣpāh ʾel bēyṯō vəhinēh vitō yōṣēʾṯ liqrāʾṯō vəṯūpiym ūvimḥōlōṯ vəraq hiyʾ yəḥiydāh ʾēyn lō mimenū bēn ʾō vaṯ
PortuguêsQuando Iyftah chegou a Mizpá, ao seu lar, eis que sua filha lhe veio ao encontro, com adufes e danças; e era ela a única filha; além dela, não possuía ele outro filho nem filha.
-
35
Hebraico
וַיְהִי כִרְאוֹתוֹ אוֹתָהּ וַיִּקְרַע אֶת בְּגָדָיו וַיֹּאמֶר אֲהָהּ בִּתִּי הַכְרֵעַ הִכְרַעְתִּנִי וְאַתְּ הָיִיתְ בְּעֹכְרָי וְאָנֹכִי פָּצִיתִי פִי אֶל יְהוָה וְלֹא אוּכַל לָשׁוּב
Transliteraçãovayhiy ḵirʾōṯō ʾōṯāh vayiqraʿ ʾeṯ bəgādāyv vayōʾmer ʾăhāh bitiy haḵrēaʿ hiḵraʿtiniy vəʾat hāyiyṯ bəʿōḵərāy vəʾānōḵiy pāṣiyṯiy fiy ʾel haShem vəlōʾ ʾūḵal lāšūv
PortuguêsAssim que a avistou, rasgou as suas vestes e exclamou: Ai de mim, ó minha filha! Grandemente me prostraste; tu és a origem de minha desventura! Pois fiz um voto a HaShem, e não me é lícito retroceder.
-
36
Hebraico
וַתֹּאמֶר אֵלָיו אָבִי פָּצִיתָה אֶת פִּיךָ אֶל יְהוָה עֲשֵׂה לִי כַּאֲשֶׁר יָצָא מִפִּיךָ אַחֲרֵי אֲשֶׁר עָשָׂה לְךָ יְהוָה נְקָמוֹת מֵאֹיְבֶיךָ מִבְּנֵי עַמּוֹן
Transliteraçãovatōʾmer ʾēlāyv ʾāviy pāṣiyṯāh ʾeṯ piyḵā ʾel haShem ʿăśēh liy kaʾăšer yāṣāʾ mipiyḵā ʾaḥărēy ʾăšer ʿāśāh ləḵā haShem nəqāmōṯ mēʾōyəveyḵā mibnēy ʿamōn
PortuguêsEla lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto a HaShem, faze de mim conforme o que prometeste, pois HaShem te concedeu vingança sobre os teus inimigos, os filhos de Amom.
-
37
Hebraico
וַתֹּאמֶר אֶל אָבִיהָ יֵעָשֶׂה לִּי הַדָּבָר הַזֶּה הַרְפֵּה מִמֶּנִּי שְׁנַיִם חֳדָשִׁים וְאֵלְכָה וְיָרַדְתִּי עַל הֶהָרִים וְאֶבְכֶּה עַל בְּתוּלַי אָנֹכִי ורעיתי [וְרֵעוֹתָי קרי]
Transliteraçãovatōʾmer ʾel ʾāviyhā yēʿāśeh liy hadāvār hazeh harpēh mimeniy šənayim ḥŏdāšiym vəʾēləḵāh vəyāradtiy ʿal hehāriym vəʾevkeh ʿal bəṯūlay ʾānōḵiy vrʿyṯy [vrēʿōṯāy qry]
PortuguêsDisse ao seu pai: Concedei-me apenas isto: permiti-me, por dois meses, que me retire e percorra os montes, lamentando a minha virgindade em companhia de minhas amigas.
-
38
Hebraico
וַיֹּאמֶר לֵכִי וַיִּשְׁלַח אוֹתָהּ שְׁנֵי חֳדָשִׁים וַתֵּלֶךְ הִיא וְרֵעוֹתֶיהָ וַתֵּבְךְּ עַל בְּתוּלֶיהָ עַל הֶהָרִים
Transliteraçãovayōʾmer lēḵiy vayišlaḥ ʾōṯāh šənēy ḥŏdāšiym vatēleḵ hiyʾ vərēʿōṯeyhā vatēvək ʿal bəṯūleyhā ʿal hehāriym
PortuguêsDisse ele: Ide. E permitiu-lhe partir por dois meses; assim, ela se retirou em companhia de suas amigas e lamentou sua virgindade sobre os montes.
-
39
Hebraico
וַיְהִי מִקֵּץ שְׁנַיִם חֳדָשִׁים וַתָּשָׁב אֶל אָבִיהָ וַיַּעַשׂ לָהּ אֶת נִדְרוֹ אֲשֶׁר נָדָר וְהִיא לֹא יָדְעָה אִישׁ וַתְּהִי חֹק בְּיִשְׂרָאֵל
Transliteraçãovayhiy miqēṣ šənayim ḥŏdāšiym vatāšāv ʾel ʾāviyhā vayaʿaś lāh ʾeṯ nidrō ʾăšer nādār vəhiyʾ lōʾ yādəʿāh ʾiyš vathiy ḥōq bəyiśrāʾēl
PortuguêsE sucedeu que, decorridos os dois meses, voltou ela a seu pai, o qual realizou nela o voto que havia prometido; e ela não conheceu varão algum. Deste feito nasceu o costume em Yisrael,
-
40
Hebraico
מִיָּמִים יָמִימָה תֵּלַכְנָה בְּנוֹת יִשְׂרָאֵל לְתַנּוֹת לְבַת יִפְתָּח הַגִּלְעָדִי אַרְבַּעַת יָמִים בַּשָּׁנָה
Transliteraçãomiyāmiym yāmiymāh tēlaḵnāh bənōṯ yiśrāʾēl ləṯanōṯ ləvaṯ yiftāḥ hagilʿādiy ʾarbaʿaṯ yāmiym bašānāh
PortuguêsQue as filhas de Yisrael, de ano em ano, se dirijam a lamentar, por quatro dias, a filha de Iyftah, o gileadita. Assim seja.