João 12 — texto original interlinear

Ἐγένετο δὲ Ἰησοῦ ἓξ ἡμέρας πρὸ τοῦ πάσχα καὶ ἀνέβη εἰς Βηθανίαν ὅπου ἦν Λάζαρος ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν

ἠγέρθη δὲ Μάρθα διηκόνει τῷ κυρίῳ Λάζαρος δὲ ἦν εἷς τῶν ἀνακειμένων μετ᾿ αὐτῶν

ἸωάνναἡγυναῖκαἸησοῦἡμαρίαςτῆςμὲντοῦΚλεοπᾶςκαὶἡἀδελφὴτῆςΜαρίαςἐπέθηκανἐπὶτοὺςπούδαςαὐτοῦμύροντίμιονκαὶἤρξαντοἐκχέεινἐπὶτοὺςπούδαςαὐτοῦκαὶἐκκαίειντοὑςκόμαςαὐτοῦτὰδὲοἱμαθηταὶἐνεβριμῶντο

Λέγει Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης ὃς ἤμεν ἀργύριον φέρων Τί ἐβόλει τοῦτο μύρον μὴ πωληθῇ τῷ ἐβασανισμένῳ καὶ δοθῇ πτωχοῖς

δια τι ελυπηθη η μυριαρχος του αρωματος πωληθησεται και το πτωχον δοθησεται

οὐ διὰ τὸν ἄρτον ἐμερίσατο ἀλλὰ ὅτι κλέπτης ἦν καὶ ἦν ἔχων τὸ κιτρόν

ουκ ην δυνατον αυτην διακοσμησαι ετι ινα τη ημερα ταφη αυτου τηρηθη

Ἔχεις τοὺς πτωχοὺς πάντοτε μεθ᾿ ἑαυτῶν ἀλλ᾿ ἐμὲ οὐ πάντοτε ἔχετε

Ἤκουσαν οὖν οἱ ὄχλοι πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστιν καὶ ἦλθον οὐχ ὅτι Ἰησοῦ ἰδεῖν μόνον ἀλλὰ καὶ Λάζαρον ἰδεῖν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν

οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐβουλεύοντο αὐτὸν ἀποκτεῖναι ὅτι πολλοὶ ἤμελλον ἀπὸ αὐτοῦ ἀπεστέλλετο καὶ ἐπίστευον εἰς αὐτόν

καὶ ἐμάλωσαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐν αὐτοῖς ἵνα μηδὲν ἀποκτείνωσιν αὐτόν

ἐν τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολύς ὁ ἐλθὼν εἰς τὸ ἑορτὴν ἀκούσας ὅτι ἔρχεται εἰς Ἰεροσόλυμα Ἰησοῦς λαμβάνει φοινικίνας κλάδους καὶ ἐξεπορεύετο αὐτὸν εἰς συνάντησιν καὶ ἔκραζον ὅτι ὁ νῦν ἡ βασιλεία τοῦ Ἰσραήλ

ἔλαβον κλαδούς φοινικέων ἐξῆλθον ἐξαίφνης ἐξῆλθεν ὁ ὄχλος ὁ ὠνὸς τῷ Ἰησοῦ καὶ ἔκραζεν ὅσῳ φωνῇ ὡσανεὶ ὁ Ἰησοῦς ὁ υἱὸς Δαυὶδ εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ

εἶδεν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἔρχεται πρὸς αὐτὸν ὄχλος καὶ εἶπεν πρὸς Φίλιππον ποῦ ἀγοράσωμεν ἄρτον ἵνα φάγωσιν οὗτοι;

μη φοβοῦ θυγατερ Σιων ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ ὄνον πῶλον ἵππου νεανίου

οὐδὲ αὐτοὶ ἔγνωσαν τοῦτο τὸ ῥῆμα ἀλλ᾽ ὅταν ἐγηγερται ὁ Ἰησοῦς ἐκ νεκρῶν τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἔλεγεν αὐτῷ καὶ ἤλθον πρὸς αὐτόν

ἤκουσαν οὖν οἱ ὄχλοι ὅτι ἦν ἐκεῖ καὶ ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖ ὁ ὄχλος ὃς ἦλθεν εἰς τὴν ἑορτήν ἠκολούθει αὐτῷ

ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν ὄχλον ὅτι ἤδη ἠνεγγείλατο ὅτι Ἰωάννης ἐποίησεν σημεῖον καὶ πάντες ἐπίστευον εἰς αὐτόν

λέγουσιν ἡμεῖς ἀκούομεν ὅτι ὁ ὅλος κόσμος ὁδεύει ὀπίσω αὐτοῦ καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἠκούσαντες ὅτι οὗτος Ἰησοῦς πολλὰ σημεῖα ποιεῖ τί ποιήσωμεν οὐ γὰρ οὗτος μόνον ἀφίησιν αὐτοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς ὄχλους ἀποσπάει ἀπὸ τῶν Φαρισαίων

Ἦσαν δέ τινες ἐκ τῶν Ἑλλήνων τῶν ἀναβαίνόντων προσκυνῆσαι ἐν τῇ ἑορτῇ τούτῃ τοῖς Ἰουδαίοις

οἱ Ἕλληνες ἐβουλόντο Ἰδείν τὸν Ἰησοῦν

εἶπον οἱ Ἕλληνες θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν

ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου

ἀμὴνἀμὴνλέγωὑμῖνἐὰνμὴὁκόκκοςτοῦσίτουπεσὼνεἰςτὴνγῆνἀποθάνῃμόνοςμείνῃὡςὁκόκκοςἐκεῖνοςπολλοὶδὲἐὰνἀποθάνῃἐκείνοςκαρπὸνποιοῖταιπολλοῖςζῶντι

ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπόλεσιν αὐτήν ὃς δʼ ἀπολέσει τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν

ἐὰν τις ἐμὲ διακονῇ ἀκολουθείτω ἐμοὶ καὶ ὅπου εἰμὶ ἐκεῖ καὶ ὁ διακονῶν ἐμοὶ τιμήσει αὐτόν ὁ πατήρ

νυνὶ ἡ ψυχὴ μου ταρασσῇται καὶ τί εἴπω πατὴρ σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης ἀλλὰ γιγνώσκω διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην

ὁ πατήρ δόξασόν σου τὸ ὄνομα φέρον ἐγενόμην καὶ ἐδόξασά σε πάλιν

ἐφώνησεν ὁ ὄχλος ὅτι ἦχος ἐγένετο ἀστραπῆς καὶ ἄλλοι ἔλεγον ἄγγελος αὐτῷ ἐλάλησεν

ἐγὼ φωνὴ ἐγὼ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐλήλυθα οὐχ ὑπὸ ἐμαυτοῦ ἀλλὰ ὁ πέμψας με πατήρ ἐκεῖνος ἔμεινεν ὁ μὴ θεῶν με ἐκεῖνος μὴ καυχᾶσθω ὁ δὲ ἐὰν καυχᾶται καυχάσθω ἐν κυρίῳ

νυν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου κρίσις ἐστιν νυν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται

καγωεανανυψωτηναυτονπαντεςοιονβλεπωσιντωκοσμωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσωσω

καὶ ὅτι ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς ἑλκύσω πᾶν πρὸς ἐμαυτόν

ἐφʼ ἡμᾶς ἐστὶν ὁ νόμος οἴδαμεν ὅτι ὁ Μωϋσῆς ἐλάλησεν ὁ Χριστὸς ἔρχεται ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὁ Χριστὸς οὗ ἐγὼ εἶπον ὅτι ἐγὼ εἰμι ἐγώ εἰμι

Ἔτι ὁ Ἰησοῦς ἐλάλουν ὅτι Φῶς ἐστίν ὁ κόσμος ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἀλλὰ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς

ἕως ὅτου ἔλθῃ τὸ φῶς τὸ ὑμῶν πιστεύσατε ἐν τῷ φωτί ἃ ἐὰν φωτίση ὑμᾶς ἀληθινὸν φῶς ἐστίν ἐγώ ἐγὼ τὸ φῶς τοῦ κόσμου

οὐκ ἐπίστευσαν οὖν αὐτῷ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος Ἠσαΐου τοῦ προφήτου ὃν εἶπεν Κύριος ὅτι Κύριε τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν καὶ τὸ βραχίον σου τίς ἐφανερώθη ἡμῖν

ἵνα ἰδῶσιν καὶ μὴ ἴδωσιν καὶ ἀκούσωσιν καὶ μὴ συνῶσιν μήποτε ἐπιστρέψωσιν καὶ ἰάσωσιν αὐτῶν

ἵνα ἡ ῥῆσις Ἡσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ ἣν εἶπεν Κύριε τίνα ἐπίστευσαν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν καὶ τὸ βραχὺ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἣν ἔδωκας ἵνα μὴ ἴδωσιν ὀφθαλμοὶ καὶ τῇ καρδίᾳ νοήσωσιν καὶ ἐπιστρέψωσιν καὶ ἰάσομαι αὐτούς

ἠπώρωσεν τὰ ὀφθαλμὰ αὐτῶν καὶ ἐβάπτισεν τὴν καρδίαν αὐτῶν ἵνα μὴ ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσιν καὶ ἐπιστρέψωσιν καὶ ἰάσομαι αὐτούς

εἶδεν οὖν Ἰσαΐας τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ καὶ εἶπεν ὅτι ὤφθην ἐγώ καὶ εἶδον τὸν κύριον τῶν δυνάμεων καθήμενον ἐπὶ θρόνου καὶ ἡ νεφέλη ἐκάλυψεν αὐτόν

καὶ πολλοὶ ἐξ ἀρχόντων ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν ἀλλʼ ἕνεκεν τῶν Φαρισαίων οὐκ ἐξήραντο αὐτὸν ὁμολογεῖν μήποτε ἀφορισθῶσιν ἐκ τῆς συναγωγῆς

ἀγαπῶσιν δὲ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἢ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ

Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέμψαντά με

Ὁ βλέπων ἐμὲ βλέπει τὸν πέμψαντά με

ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ μὴ μένῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ

εγωειπονκρισινερχομαιουδεναουκρινωοστιςδεακουειμουλογουςκαιουκιδουλειτωτωλογωτωτωπεμψαντιμου

Ὁ ἀπορρίψας ἐμὲ καὶ μὴ λαβὼν τοὺς λόγους μου ἔχει τὸν κρίνον αὐτόν ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ

ὅτι οὐκ ἐγὼ ἐλάλησα ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ ἀλλὰ ὁ πέμψας με πατήρ μοι ἐντολήν ἔδωκεν τίνα ἐλάλησω καὶ τίνα κηρύξω

καὶ οὐδὲν ἐγὼ αὐτοῦ ἐντολὴν δίδωμι ἀλλὰ καθὼς ἐδίδαξέν με ὁ πατήρ οὗτος λαλήσω